Wczytuję dane...
Producent: ADAMED
Przejdź do pełnego opisu produktu

Kup cały komplet !

Recigar jest wskazany w odzwyczajaniu się od palenia tytoniu i zmniejszeniu głodu nikotynowego u osób, które chcą przestać palić. Celem stosowania produktu leczniczego Recigar jest trwałe zaprzestanie używania produktów zawierających nikotynę.

DAWKOWANIE I SPOSÓB PODAWANIA

Jedno opakowanie produktu leczniczego Recigar (100 tabletek) wystarcza na pełną terapię. Czas leczenia to 25 dni.

Produkt leczniczy Recigar należy przyjmować doustnie z odpowiednią ilością wody zgodnie z następującym schematem.

  • Od 1. do 3. dnia należy przyjmować 1 tabletkę co 2 godziny (6 tabletek na dobę).
  • Od 4. do 12. dnia należy przyjmować 1 tabletkę co 2,5 godziny (5 tabletek na dobę).
  • Od 13. do 16. dnia należy przyjmować 1 tabletkę co 3 godziny (4 tabletki na dobę).
  • Od 17. do 20. dnia należy przyjmować 1 tabletkę co 5 godzin (3 tabletki na dobę).
  • Od 21. do 25. dnia należy przyjmować 1-2 tabletki na dobę.

Należy zrezygnować z palenia nie później niż 5-tego dnia po rozpoczęciu terapii. Nie należy palić podczas trwania terapii, ponieważ może to nasilić działania niepożądane.

Jeżeli rezultat terapii jest niezadowalający, należy przerwać leczenie i po upływie 2 do 3 miesięcy można je rozpocząć ponownie.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby, pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Brak jest doświadczenia klinicznego z produktem leczniczym Recigar u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek. dlatego nie zaleca się jego stosowania w tej grupie pacjentów.

Pacjenci w podeszłym wieku: Ze względu na ograniczone doświadczenie kliniczne, nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Recigar u osób podeszłym wieku (powyżej 65 lat).

Dzieci i młodzież: Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Recigar u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Recigar u osób w wieku poniżej 18 lat.

Sposób podawania: Recigar należy przyjmować doustnie popijając odpowiednią ilością wody.

PRZECIWWSKAZANIA

Produkt leczniczy Recigar jest przeciwwskazany w przypadku nadwrażliwości na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w pełnej wersji Charakterystyki Produktu Leczniczego, jak również w przypadku: niestabilnej dławicy piersiowej, przebytego niedawno zawału serca, klinicznie istotnych zaburzeń rytmu serca, niedawno przebytego udaru mózgu, w okresie ciąży i karmienia piersią.

SPECJALNE OSTRZEŻENIA I ŚRODKI OSTROŻNOŚCI

Produkt leczniczy Recigar powinny przyjmować tylko osoby z poważnym zamiarem odzwyczajenia się od palenia tytoniu. Pacjent powinien być świadomy, że przyjmowanie produktu leczniczego Recigar i kontynuacja palenia tytoniu lub stosowanie produktów zawierających nikotynę może doprowadzić do nasilenia działań niepożądanych nikotyny.

Produkt leczniczy Recigar należy ostrożnie stosować w przypadku choroby niedokrwiennej serca, niewydolności serca, nadciśnienia tętniczego, guza chromochłonnego nadnerczy, miażdżycy tętnic i innych chorób naczyń obwodowych, choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, choroby refluksowej przełyku, nadczynności tarczycy, cukrzycy oraz schizofrenii.

Zaprzestanie palenia: Wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne zawarte w dymie tytoniowym indukują metabolizm leków metabolizowanych przez cytochrom CYP1A2 (i prawdopodobnie również CYP 1A1). Zaprzestanie palenia przez osobę palącą może prowadzić do spowolnienia metabolizmu, a w konsekwencji wzrostu stężenia tych leków w krwi. Ma to potencjalne znaczenie kliniczne dla produktów o wąskim indeksie terapeutycznym, np. teofilina, takryna, klozapina i ropinirol.

Stężenia w osoczu innych produktów leczniczych metabolizowanych częściowo przez CYP1A2, np. imipramina, olanzapina, klomipramina i fluwoksamina mogą również wzrastać po zaprzestaniu palenia, chociaż brak jest danych potwierdzających tę hipotezę, a potencjalne znaczenie kliniczne tego działania dla wyżej wymienionych leków nie jest znane. Ograniczone dane wskazują, że metabolizm flekainidu i pentazocyny może być również indukowany przez palenie tytoniu.

Obniżenie nastroju, rzadko obejmujące myśli samobójcze i próbę samobójczą, może być objawem odstawienia nikotyny. Lekarze powinni mieć świadomość możliwości wystąpienia ciężkich objawów neuropsychiatrycznych u pacjentów, którzy próbują zaprzestać palenia, niezależnie od tego, czy stosują oni terapię antynikotynową, czy też nie.

Zaburzenia psychiczne w wywiadzie: Zaprzestanie palenia, z zastosowaniem farmakoterapii lub bez niej, może wiązać się z zaostrzeniem wcześniej istniejących chorób psychicznych (np. depresji). Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów z chorobą psychiczną w wywiadzie. Pacjentom tym należy udzielić odpowiednich porad.

Kobiety w wieku rozrodczym: Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie leczenia produktem leczniczym Recigar (Pełna Charakterystyka Produktu leczniczego).

DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE

Badania kliniczne i dotychczasowe doświadczenie w stosowaniu wskazują na dobrą tolerancję cytyzyny.

Odsetek pacjentów, którzy przerywali leczenie cytyzyną z powodu działań niepożądanych, wynosił 6‑15,5% i w badaniach kontrolowanych był porównywalny do odsetka pacjentów przerywających leczenie w grupie otrzymującej placebo.

Zwykle obserwowano łagodne do umiarkowanych działania niepożądane, dotyczące najczęściej układu pokarmowego. Większość z nich występowała głównie w początkowym okresie terapii i ustępowała wraz z jej trwaniem. Objawy te mogły być również wynikiem zaprzestania palenia tytoniu, a nie leczenia cytyzyną.

Poniżej przedstawiono zestawienie działań niepożądanych, pogrupowanych zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz częstością ich występowania u pacjentów w badaniach klinicznych.

Częstość występowania działań niepożądanych uporządkowano w następujący sposób:

  • bardzo często (≥1/10),
  • często (≥1/100 do <1/10),
  • niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100),
  • rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000),
  • bardzo rzadko (<1/10 000),
  • częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: Bardzo często: zmiana apetytu (głównie zwiększenie), przyrost masy ciała.

Zaburzenia układu nerwowego: Bardzo często: bóle głowy, rozdrażnienie, zaburzenia snu (bezsenność, senność, ospałość, dziwne sny, koszmary), zmiany nastroju, lęk. Często: zawroty głowy, trudności w koncentracji. Niezbyt często: uczucie ciężkości głowy, osłabienie popędu płciowego.

Zaburzenia oka:Niezbyt często: łzawienie.

Zaburzenia serca: Bardzo często: przyspieszenie akcji serca. Często: zwolnienie akcji serca.

Zaburzenia naczyniowe: Często: zwyżki ciśnienia tętniczego.

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia. Niezbyt często: duszność, wzmożone odkrztuszanie.

Zaburzenia żołądka i jelit: Bardzo często: suchość w jamie ustnej, bóle brzucha (głównie w nadbrzuszu), nudności. Często: wymioty, zmiany smaku, zaparcie , biegunka, wzdęcia, pieczenie języka, zgaga. Niezbyt często: nadmierne ślinienie.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Często: wysypka. Niezbyt często: wzmożona potliwość, zmniejszenie elastyczności skóry.

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej. Bardzo często: bóle mięśniowe.

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania. Często: męczliwość, złe samopoczucie Niezbyt często: zmęczenie.

Badania diagnostyczne: Niezbyt często: wzrost aktywności aminotransferaz.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych: Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.